Σπίλοι & Μελανοκυτταρικοί Σπίλοι

Σχεδόν κάθε άνθρωπος έχει μία ή περισσότερες ελιές στο πρόσωπο και στο σώμα. Οι μελανοκυτταρικοί σπίλοι, όπως ονομάζονται επιστημονικά οι γνωστές μας ελιές, είναι επίπεδα ή εξογκωμένα σημεία στην επιφάνεια του δέρματος με διαφορετικό χρώμα από αυτό της επιδερμίδας. Πρόκειται για καλοήθεις (ακίνδυνες) δυσπλασίες του δέρματος. Ωστόσο οι σπίλοι που κρίνονται ως δυσπλαστικοί πρέπει να παρακολουθούνται ή ακόμα καλύτερα να αφαιρούνται γιατί μπορεί να προκληθεί μελάνωμα.
Οι σπίλοι μπορεί να σχηματιστούν και από άλλα κύτταρα του δέρματος, όπως για παράδειγμα οι αγγειακοί σπίλοι που σχηματίζονται από τα αιμοφόρα αγγεία. Ωστόσο μόνο οι σπίλοι που προέρχονται από τα μελανοκύτταρα είναι γνωστοί και ως ελιές.
Melanocyte_1a
Ο όρος μελανοκυτταρικός σπίλος υποδηλώνει ότι σχηματίζεται από τα μελανοκύτταρα, τα κύτταρα που δίνουν στο δέρμα το χρώμα που έχει και είναι  υπεύθυνα για την παραγωγή της μελανίνης. Όταν συγκεντρώνονται πολλά μελανοκύτταρα μαζί δημιουργείται ένας σπίλος. Άρα οι σπίλοι θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι καλοήθεις ομάδες μελανοκυττάρων.
Ο πιο γενικός όρος μελαγχρωματικές βλάβες αναφέρεται στις δερματικές βλάβες, οι οποίες χαρακτηρίζονται από αυξημένο πολλαπλασιασμό των μελανοκυττάρων ή στην αυξημένη παραγωγή μελανίνης, χωρίς να υπάρχει παράλληλα αύξηση του αριθμού των μελανοκυττάρων.
Στο σχήμα απεικονίζεται το μελανοκύτταρο και η μελανίνη. Η παρουσία των μελαγχρωματικών βλαβών του δέρματος, των ελιών κατά κύριο λόγο, είναι σε πολλές περιπτώσεις ενοχλητική για τους ανθρώπους και κάποιες φορές μπορεί να αποτελεί πρόκληση για τους δερματολόγους.
Μερικοί σπίλοι υπάρχουν ήδη από τη γέννηση. Ωστόσο, οι περισσότεροι σπίλοι αναπτύσσονται κατά την παιδική και εφηβική ηλικία και ο αριθμός εμφάνισής τους μειώνεται καθώς μεγαλώνουμε και στην ενήλικη ζωή.  Επομένως, σύμφωνα με το χρόνο εμφάνισης των σπίλων κατηγοριοποιούνται ως συγγενείς ή επίκτητοι.

Από τι προκαλούνται οι μελανοκυτταρικοί σπίλοι;

Ο αριθμός των σπίλων που εμφανίζει ένα άτομο καθορίζεται κατά κύριο λόγο από την κληρονομικότητα. Ένας άλλος παράγοντας είναι η ανάπτυξη ηλιακών εγκαυμάτων τόσο κατά την παιδική ηλικία όσο και σε όλη τη διάρκεια της ζωής ενός ατόμου σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφία. Εκτός αυτών, υπάρχει πληθώρα παραγόντων που επηρεάζει την εμφάνιση των σπίλων, συμπεριλαμβανομένου του τύπου του δέρματος, της ηλικίας, της γενετικής προδιάθεσης και του χρόνου έκθεσης στον ήλιο σε όλη τη διάρκεια της ζωής ενός ατόμου.
Οι σπίλοι παρατηρούνται συχνότερα σε ανθρώπους με ανοιχτόχρωμο δέρμα και ακόμα συχνότερα σε άτομα που “καίγονται” εύκολα από τον ήλιο. Οι περισσότεροι σπίλοι είναι ακίνδυνοι. Μερικοί μένουν ακριβώς ίδιοι και δεν αναπτύσσονται ποτέ.

Ποια είναι τα συμπτώματα των μελανοκυτταρικών σπίλων;

Συνήθως δεν υπάρχουν συμπτώματα. Κάποιοι άνθρωποι βρίσκουν αντιαισθητική την εμφάνιση των σπίλων. Εάν υπάρχουν σπίλοι που δημιουργούν ένα εξόγκωμα στην επιφάνεια του δέρματος υπάρχει το ενδεχόμενο να ερεθίζονται από τα ρούχα ή από κάποιο αντικείμενο, όπως η ζώνη, προκαλώντας τραυματισμό. Επίσης οι σπίλοι μπορεί να δημιουργήσουν πληγή ή φλεγμονή σε περίπτωση αφαίρεσης τριχών από έναν σπίλο.
 
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

Leave a Comment