Επιδερμικοί Σπίλοι

Αντιπροσωπεύουν μια κατηγορία αμαρτωμάτων εκτοδερμικής προέλευσης και, συνεπώς, οι επιδερμικοί σπίλοι μπορεί να χαρακτηρίζονται από κερατινικά, σμηγματογόνα, ωοθυλακικά, αποκκρινή και εκκρινή στοιχεία σε διάφορους βαθμούς. Οι σπίλοι αυτού του τύπου υπάρχουν συνήθως εκ γενετής ή εμφανίζονται εντός των πρώτων χρόνων ζωής. Οι επιδερμικοί σπίλοι εμφανίζονται σπάνια αργότερα, κατά τη διάρκεια της εφηβείας ή της ενήλικης ζωής.
Οι γραμμοειδείς επιδερμικοί σπίλοι (linear epidermal nevi, LEN) και οι φλεγμονώδεις γραμμοειδείς μυρμηκιώδεις επιδερμικοί σπίλοι (inflammatory linear verrucous epidermal nevi, ILVEN) εμφανίζονται ως κερατωτικές ή μυρμηκιώδεις πλάκες. Σε γενικές γραμμές, οι LEN είναι μη φλεγμονώδεις στην εμφάνιση, ασυμπτωματικοί και συνήθως επιλέγουν την περιοχή της κεφαλής και του λαιμού. Όπως υποδεικνύεται και από το όνομά τους, οι ILVEN είναι φλεγμονώδεις, ψωριασόμορφοι στην εμφάνιση, συχνά κνησμώδεις και συνήθως παρατηρούνται στα άκρα. Από κλινικής και ιστολογικής άποψης οι ILVEN μοιάζουν με την ψωρίαση, ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι κάποιοι ασθενείς με ILVEN παραπονιούνται, επίσης, για συμπτώματα στις αρθρώσεις, συμπεριλαμβανομένης αρθραλγίας ή αρθρίτιδας. Σε κάποιες περιπτώσεις οι ILVEN μπορεί να υποχωρήσουν αυθόρμητα, παρόλο που στην πλειοψηφία των περιπτώσεων εξακολουθούν να υφίστανται επ ΄αόριστον.

Σπίλοι του Ota

O φαγεσωρικός σπίλος αποτελεί ένα γραμμοειδές σύνολο από θυλακικές βλατίδες με κεράτινο βύσμα που μοιάζουν με φαγέσωρες.
Οι εκκρινείς σπίλοι είναι σπάνια αμαρτώματα, στα οποία παρατηρείται εντοπισμένη υπερτροφία ή υπερπλασία των εκκρινών αδένων. Πολύ συχνά παρατηρείται εντοπισμένη υπερίδρωση αλλά δεν εμφανίζεται πάντα. Συνήθως οι βλάβες δεν συσχετίζονται με συστηματικές εκδηλώσεις.
Οι συμπτωματικές βλάβες των ILVEN μπορούν να αντιμετωπιστούν με διαλείπουσα χρήση τοπικών στεροειδών, ενώ η εμφάνισή τους μπορεί να μετριαστεί μέσω τοπικής χρήσης κερατολυτικών σκευασμάτων που περιέχουν ουρία ή γαλακτικό αμμώνιο, ρετινοειδών, όπως ταζαροτένης, ή αναλόγου βιταμίνης D, όπως η καλσιποτριένη. Οι διακριτές βλάβες των επιδερμικών σπίλων μπορεί να επιδέχονται εκλεκτικής χειρουργικής εκτομής, αλλά η κατ΄ εφαπτομένη αφαίρεση συνήθως οδηγούν σε υποτροπή. Επίσης, καθώς είναι πιθανό να μην αναπτυχθούν πλήρως μέχρι την εφηβεία ή την ενηλικίωση, η χειρουργική επέμβαση μπορεί να αναβληθεί μέχρι τότε ώστε να αποφευχθεί η πιθανή εκ νέου ανάπτυξή τους μετά την επέμβαση εάν δεν έχει αφαιρεθεί εντελώς η βλάβη. Διαφορετικά ενδέχεται να απαιτείται επιπλέον χειρουργική επέμβαση για αφαίρεση του υπολειμματικού σπίλου.
Συμπληρώστε το ατομικό ιατρικό ιστορικό για τους σπίλουςΕκτός των συμπτωματικών αλλαγών που ενδέχεται να προκύψουν, οι επιδερμικοί σπίλοι μπορεί επίσης να συνδέονται με άλλες, εκτός των δερματικών, εκδηλώσεις. Παρόλο που η πλειοψηφία των επιδερμικών σπίλων αποτελούν μεμονωμένα φαινόμενα, μερικές βλάβες – ειδικά οι πιο εκτεταμένοι σπίλοι – έχουν παρατηρηθεί σε συνδυασμό με νευροπαθολογικές, οφθαλμολογικές ή μυοσκελετικές παθήσεις, στα πλαίσια ενός ευρύτερου συνδρόμου επιδερμικών σπίλων. Ανάλογα με το εκάστοτε περιστατικό μπορεί να συνιστάται ορθοπεδική ή οφθαλμολογική εξέταση και μαγνητική τομογραφία της κεφαλής. Σε περιπτώσεις συνδρόμου επιδερμικών σπίλων έχει παρατηρηθεί υποφωσφαταιμική ραχίτιδα, ενώ οι επιδερμικοί σπίλοι μπορεί να εμφανιστούν και σε άλλα σύνδρομα, όπως το Σύνδρομο του Πρωτέα, η φακωμάτωση με χρωματικές κερατινικές βλάβες (phakomatosis pigmentokeratotica), το σύνδρομο σμηγματογόνου σπίλου, το σύνδρομο τριχωτών σπίλων (όπως οι σπίλοι Becker), το σύνδρομο CHILD (congenital hemidysplasia with ichthyosiform erythroderma and limb defects) και το σύνδρομο φαγεσωρικών σπίλων.